|
||
| AKSAKALLIYAZILAR |
|
|||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
|
  TUTTUM ADINI DA NERGİS KOYDUM Kurumuş bir söğüt yaprağı Pas geçerek taşla karışık toprağı Gecemin alnını karışladı rastgele salınarak Kırıldı efkarımın ince beli İkisi geceye birisi gündüze bölünerek Cismim de ismim de deli Her adımda tökezleyip gelmişim dize Öyle kan revan misafir olmuşum size Kalbim lime lime delinerek Harman yerindesiniz Yorgun suyu testiden içmektesiniz Sen Seni doğurdu diye çok sevdiğim Fakat beni hiç sevmeyen sevgili annen Ellerinizde oraklarınız Gönlümün viranhanesini biçmektesiniz İkinize bakıyorum hayretle Bir havar bir gayretle Buğdayı başaktan ayırıp danesini seçmektesiniz Sinek sütünüze Yağmur çiseleyip üstünüze sulanmış Gökkuşağının sarısı saçlarına Kırmızısı moru dudaklarının uçlarına değmiş O bana isyan gözlerin hangi yana boyun eğmiş Al benizin ondört yaşının gönül ayranına Al yazman gün görmemiş gerdanına dolanmış Sağ yanağında pembe bulaşığı bir damla ter Sol cenahında bir defa öptüğüm utangaç yer Dön de bir bak diyorsun Giymemişsin beğendiğim entarini Yoksa yeni gelin oldun diye mi yenilenmiş Sözatıyorsun Sevmiyorum hallerini El oğluna varmanın suçlarına bulanmış Uzatıyorsun Tutmuyorum ellerini Başkasının mahremine kınalanmış Öyle umutsuzum ki Uyanıp kendime geldiğimde geçmişimiz hakikaten yitikti Öyle mutsuzum ki Bu rüyayı gördüğümde aşkımız zaten bitikti Kırk yıldır umudumu yutkundum Oysa sana nasıl tutkundum Ne güzeldi seni sevmek dillere destan Ne tadımız kaldı şimdi Ne bağımız Ne de ayrılığımız eşten dosttan Hatırında mıdır Gerçi çok ilkbahar geçti aradan Daha yeni dönmüştün okumak için gittiğin Ankara dan Hatırımdadır O kış çok çetindi öyle ki canımıza yetmişti Seni düşünmek beni kuru ayazdan beter etmişti Yani gidişin bende buz bağlamıştı Yani uzaklığın yüreğimde köz bağlamıştı Seni götüren otobüsler yol üstünde dururdu İnen Binen Otobüsü süren Düşmanım olup tam onikiden vururdu Bir ara eski resimlere batkımda Demek ki ben bu yüzden hiç gülemedim Sen bir ömür beni tutuşturup tutuşturup yaktın da Ben sana bir an bir of bile demedim Bulunmayasın dedim Gittim seni içime süs diye oydum Bilinmeyesin dedim Tuttum adını da Nergis koydum Hikmet PAMUKOĞLU 1985…………  . |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
